tornatilis
tornātĭlis, e, adj. [torno],
- turned in a lathe: crater, Ambros. in Psa. 118, Serm. 17, 19.—Transf., finished, rounded, beautifully wrought: manus, Vulg. Cant. 5, 14: crater, id. ib. 7, 2.
tornātilis, e (torno), gedrechselt, termini, Gromat. vet. 361, 4 u. 362, 19: crater, Ambros. in psalm. 118. serm. 17. no. 19. Vulg. cant. cant. 7, 2: vasa, Gloss. Sang. T 163: lectus, Gloss. in Sidon. p. 29, 10. – übtr., wie gedrechselt (= schön rund), manus, Vulg. cant. cant. 5, 14.
manus ‥ domini ‘~es’ sunt [] quia in promptu habet facere quae vult Cant. v 14
non opus tantum ‥ torno factum ‥ sed artem quoque ‘~em’ nominamus que hujusmodi exercet opus
considerantes ‥ capud oblongum et tam ~e
quod umbra ‥ ~is minuatur in rotunditate donec deficiat
[grandines ] malos excerebrent saxo tornatili
unus baculus ~is
calix cum patena cum pede ~i(
tibiarum tortitudines, que in modum funiculi ~es videbantur, in regularem lineam se dirigere ‥ incipiebant
in aula fuerunt duo bancha ~ia
sit tibi sedile tornatile tale paratum / quod valeant in eo residentes retro screare
in operatione pontis ~is castelli de R.
precipiens pontem ~em munitionis ‥ erigi eos capi fecit
cujusdem camini de novo facti in camera regine et pontis turnat' et aliarum operac'
tornātĭlis, e (torno), tourné, fait au tour : Ambr. Psalm. 118, serm. 17, 19 || [fig.] fini, parfait : Vulg. Cant. 5, 14 ; 7, 2.
Tornatiles manuales, Wernero Rolevinko de antiqua Saxonia, apud Leibnitium tom. 3. Scriptor. Brunsvic. pag. 639.
Tornatilis ventus,Johanni de Polda, apud eumd. Leibnit. tom. 2. pag. 509. Turbo, nostris
Nam amici qui familiaritate beati patris Adalberonis mecum usi fuerunt, mecumque laborabant, ob Tornatile lignum deferendi erant.