transcendentia
transcendentĭa, ae, f. [transcendo],
- a transcending, Aggen. ap. Front. p. 63 Goes.
trānscendentia, ae, f. (transcendo), das Übersteigen, Überschreiten, Gromat. vet. 25, 30 u.a.
tunc non sequeretur ex ista exclusiva quod ‘tantum ens non sit accidens’ propter ~iam subjecti exclusive negative, quamvis arguitur ab inferiori ad suum superius a parte subjecti proposicionis exclusive
trānscendentĭa, æ, f. , c. transcensus : Grom. 25, 30.