transcriptio
transcriptĭo, ōnis, f. [transcribo, II. A.],
- a transfer, assignment: a personā in personam transcriptio fit, Gai. Inst. 3, § 130. —
- II Esp., the transfer of a fault, the putting of an offence upon another: privati veneni, Quint. Decl. 13, 11 (dub.).
trānscrīptio, ōnis, f. (transcribo), I) die Überschreibung, die schriftl. Übertragung, Umschreibung, a) eines Buches in ein anderes Exemplar, ut apparet ex libris antiquis foederum et legum, qui etsi frequenti transcriptione aliquid mutarunt, tamen retinent antiquitatem, Mar. Victorin. 1, 4, 22. p. 11, 15 K. – b) einer Schuld auf jmd., a persona in personam transcriptio fit, Gaius inst. 3, 130. – II) das Schieben eines Verbrechens auf einen anderen, die Entschuldigung wegen eines Verbrechens, privati veneni, Ps. Quint. decl. 13, 11 zw.
si qui nostrum hoc opusculum lectione vel ~ione dignum duxerint
si qui forte nostra haec qualiacumque sunt opuscula ~ione digna duxerint
sunt ‥ ~iones veterum [librorum ], quasi quidam propagaciones recencium filiorum, ad quos paternum devolvatur officium, ne librorum municipium minuatur
trānscrīptĭō, ōnis, f. (transcribo), transcription, copie : Mar. Vict. Ars Gramm. 1, 4, p. 11, 15 || transport, cession : Gaius Inst. 3, 130 || action de rejeter sur un autre : Ps. Quint. Decl. 13, 11.