tribrachys
trĭbrăchys, yos, m., = τρίβραχυς,
- a poetical foot consisting of three short syllables, a tribrach, Quint. 9, 4, 97.—Called also in Lat. tribrevis, Diom. p. 475 P.
tribrachys, Akk. chyn, m. (τρίβραχυς), sc. pes, das Versglied ⏑ ⏑ ⏑, der Tribrachys, Quint. 9, 4, 82 u. 97. Diom. 478, 31 u. 504, 21. Ter. Maur. v. 2212. – Nbf. tribrachus, Mar. Victorin. 37, 20 K. Serv. de cent. metr. 458, 1 K. Pompeii comm. 122, 35 u. 125, 29 K. – rein lat. tribrevis, Diom. 479, 1.
hi sunt tribrachi, ex tribus brevibus Graece sic nuncupati
tribrachys ex tribus brevibus, temporum trium, ut ‘macula’
~im
cum ‥ in elevatione brevis et in depositione due breves fuerint, ~us dicitur
primus sexti imperfectus sic ‥ sicut ~us