tribulis
tribulis, a fellow tribesman
trĭbūlis, is, m. [tribus], one of the same tribe with another.
- I Lit. (class.): tribulis tuus, Cic. Fam. 13, 23, 1; Ter. Ad. 439; Cic. Planc. 19, 47; id. Rosc. Am. 16, 47; id. Vatin. 15, 36; Liv. 2, 16, 5; Hor. Ep. 1, 13, 15 Orell. ad loc. —
- II In gen., one of the lower classes of the people, a common or poor person (rare), Mart. 9, 50, 7; 9, 58, 8.
1. tribūlis, is, m. (tribus), I) der mit jmd. zu einer Tribus gehört, der Zunftgenosse, Cic. u. Liv.: tribulis tuus, Cic.: Abl. tribūlī, Cic. ep. 13, 23, 1. – insbes., der Zunftgenosse aus der untersten Volksklasse, der Zünftler Hor. ep. 1, 13, 15. Mart. 9, 49, 7 u. 57, 8. – II) übtr. = δημότης, der mit jmd. demselben Demos (Gau) angehört, der Gaugenosse, tribulis noster, Ter. adelph. 439.
2. tribūlis, e, Adi. (tribus), zur Zunft gehörig, collegium, Heges. 2, 17.
~is, de eadem tribu
a vitii tribŭlis absit tua turba tribūlis [gl.: consanguinea ]
trĭbūlis, (11) is, m. (tribus), 1 qui est de la même tribu : Cic. Fam. 13, 23, 1 ; Planc. 47 ¶ 2 pauvre, misérable : Hor. Ep. 1, 13, 15 ; Mart. 9, 49, 7 ; 9, 57, 8.
- 1. tribusgenoot; (Ter.) iem. uit dezelfde streek, landsman;
- 2. (Mart.) iem. die tot een lagere bevolkingsklasse behoort.
tribūlis is, m
- tribus, a fellow tribesman: tuus: tribulibus enim iudicibus: conviva, H.