tribulatio
trībŭlātĭo, ōnis, f. [tribulo],
- distress, trouble, tribulation (eccl. Lat.), Tert. adv. Jud. 11; Aug. in Psa. 125, 2; Hier. Ep. 108, 18.
trībulātio, ōnis, f. (tribulo) = θλῑψις, die Trübsal, Not, Drangsal, Eccl.
cunctas ~ones quae nocere vel impedire possunt in domo Dei, omnibus principibus sub ejus potestate degentibus, demittere et auferre praecipit
de illa ‥ ~one quewitereden nominatur sit libera
fateor quod ~o tua torquet animum meum, dum audio te in periculo esse statutum nec officii tui implere posse ministerium
per ordeum [cf. ] ~o carnis intelligitur, quia ordeum tenacis palee est et aristam habet pungitivam. sic a vanitate mundi vix homo avellitur, sicut nec granum a palea, et multas punctiones hic patiturRuth i 22
~onibus et angustiis ‥ quas ‥ estis perpessi ‥ compatientes
paulatim cepit sancte Mildrede monasterium, abstractis possessionibus, deficere ‥ et sic ‥ vexati sunt a ~one malorum et dolore
volente Deo purgare familiam suam et tanta malorum labe infectam auditu tantum ~onis emendare
tacta est repente gravissimo corporis morbo ‥ ut quicquid in ea vitii ‥ resedisset, totum hoc caminus diutinae ~onis excoqueret
~o super ~onem incumbit quia peccatum super peccatum adcrescit
expurgat justos tribulatio
momentanee ~onis paciencia eterne glorie coronam sibi operabatur in celis
qui dimiserit uxorem suam ‥ vij annos cum ~one [AS: ] peniteat, vel xv leviushearde faestene
trībŭlātĭō, ōnis, f. (tribulo), tribulation, tourment : Tert. Jud. 11 ; Aug. Psalm. 125, 2 ; Hier. Ep. 108, 18.