About
Menu

tribulare

1 tribulare [CL], to oppress, afflict. b (pr. ppl. as adj.) oppressive, that causes suffering. c (pr. ppl. as sb.) oppressor. d (p. ppl. as sb.) one who is oppressed. e (as dep.) to suffer, labour (in quot. as pr. ppl.). unusquisque proximum suum tribulatione ~avit Gildas EB 86; qualiter mater nostra, ecclesia Dei ‥ a malis principibus conculcatur, quomodo ‥ ad eorum aeternam damnationem ~atur Anselm (Ep. 262) IV 177; multis ‥ persecutionibus ~aberis V. Edm. Rich P 1812D; s1265 tota Anglia ~ata est de malitia exulatorum Eul. Hist. III 133; [congregationem] Deus patitur in multis pressuris et angustiis corporalibus ~ari Ockham Dial. 480; super ~antes eos manus ejus posuit Plusc. VII 7.  b ~antia persecutionum ‥ vexamina Mon. Francisc. I 467.  c a facie ~antis fugerant G. Cold. Durh. 19.  d permulcet celesti suavitate ~atam Gosc. Edith 295; oratione misericorditer compacienti ~atis animo ‥ subvenitur R. Cold. Cuthb. 1; 1237 eidem precipere velitis quatenus benigne lateri nostro adhereat existens ‥ hesitantis propulsio, ~ati consolatio Gros. Ep. 40; quod Deus potuit ipsos ~atos clamantes non incongrue exaudisse Bradw. CD 61B.  e michi ‥ ex duricia divitum ~anti Lucian Chester 38.
2 tribulare [CL tribulum+-are], to dig, quarry. 1396 malleant et ~ent in dictis faliscis et calcem ardeant AncD C 5364.

Saved

Recent