triformis
triformis, in three forms, in three shapes, threefold, triple, triform
trĭformis, e, adj. [ter - forma],
- having three forms, shapes, or natures; threefold, triple, triform (poet.): Chimaera, Hor. C. 1, 27, 23: canis, i. e. Cerberus, Sen. Herc. Oet. 1202: Geryon, id. Agam. 841: diva, i. e. Diana, who was also Luna and Hecate, Hor. C. 3, 22, 4; called also triformis dea, Ov. M. 7, 94: mundus, because composed of air, earth, and water, id. ib. 15, 859.
trifōrmis, e (tres u. forma), I) dreigestaltig, Chimaera, Hor.: Hecate, Sen. poët.: diva od. dea, Ov., Diana, die auch Luna oder Hekate war (dies. Delia virgo trif., Corp. inscr. Lat. 2, 2660): canis, Zerberus, Sen. poët. – II) dreifältig, mundus, Luft (Himmel), Meer u. Unterwelt, Ov. met. 15, 859.
porro triforme ferum vel monstrum fingor inorme
monstrum ‥ videre triforme
~e monstrum ‥ insignis venustetur facie leonis, olentis maculetur ventre capri, virulente armetur cauda vipere
tres sunt ‥ regulae sacris inditae litteris, quibus paschae celebrandi tempus nobis praefinitum ‥ . quam regulam ~em quisquis rite custodierit numquam in adnotatione festi paschalis errabit
~i acie
ter ‥ cantatur [Agnus Dei ] ut ejus corpus ~e intelligatur, illud scilicet quod in celo est glorificatum ‥ quod adhuc in terra ambulat et quod in sepulcris usque ad extremum judicii examen quiescit
cujuslibet ‥ soni, unde materiam cantilene contrahunt, ~em constat esse naturam. prima est harmonica ‥ secunda organica ‥ tertia rhythmica
ut satagat norme nectar sorbendo triforme
per ~em viam
trĭfōrmis, (13) e (tres, forma), qui a trois formes, triple : [la Chimère] Hor. O. 1, 27, 23 ; [Cerbère] Sen. Herc. Œt. 1202 ; triformis diva Hor. O. 3, 22, 4, la triple déesse [à la fois Diane, la Lune, Hécate] ; mundus Ov. M. 15, 859, le triple monde [air, terre, mer].
trifōrmis e, adj.
- ter+forma, in three forms, in three shapes, threefold, triple, triform: Chimaera, H.: Diva, i. e. Diana, H.: mundus, i. e. of three elements, O.