tudiculo
tŭdĭcŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. [tudicula],
- to stir, stir about (ante- and post-class.), Varr. ap. Non. 178, 30: cum bene ferbuerit, tudiculabis, Apic. 5, 2.
tudiculo, āvī, āre (tudicula), stampfen, Varro sat. Men. 287. – Apic. 5, 191 Schuch turundabis.
tŭdĭcŭlō, āvī, āre (tudicula), tr., broyer, triturer : Varro Men. 287.