tudes
tŭdes, is (ĭtis, acc. to Fest. p. 253 Müll.), m. [root tud, tundo; Sanscr. tud-, to thrust],
- a hammer, mallet: tudites malleos appellant antiqui a tundendo, Fest. p. 352 sq. Müll.: fabriles operae tudibus contundere massas Festinant, Auct. Aetnae, 659.
tudēs, itis, f. (v. tudo = tundo), der Schlegel, der Hammer, Fest. 352 (a), 30. Paul. ex Fest. 353, 5. – Auct. Aetnae 563 Jacob u. Haupt mit den Handschriften rudibus.
tŭdĕs, ĭtis, m. (tundo), marteau : Fest. 352, 30 ; P. Fest. 353.