About
Menu

tunicatio

tunicatio [CL tunicare+-tio], (act of) putting on or wearing a tunic; b (transf.). ‘cappatus’ [et] ‘tunicatus’ ‥ significant rem existentem in subjecto, sc. cappationem [et] ~onem, que sunt in predicamento habitus Bacon XV 206; sub vestitu [sunt] hujusmodi [species] ~o, capacio, palliacio et hujusmodi Ib. XV 232 .  b veris grata temperies, que tam pratis quam pascuis ‥ pallia polymitarie ~onis adaptare solet Reg. Whet. I 216.

Saved

Recent