tunsio
tūnsio, ōnis, f. (tundo), das Stoßen, Schlagen, pectoris (an die Br.), Augustin. serm. 19, 2 u. 136, 2 a.
ad januam ecclesie sedulus pulsat, nec auditur propter eris sonitum ‥ . accedit sacrista, mirans tante ~onis frequentiam
post tam duram, tam diram capitis ~onem sit in gloria Dei Patris
post ‥ capitis et membrorum ad pavimentum frequentem ~onem, tandem siluit
digiti ‥ ~onibus quassabantur
~one pectoris et genuflexione
crux, aqua, confiteor, oratio, corpus in ara, / tunsio cum flexu, faciunt veniale remitti
fletus uberrimi ~ones pectorum et tortura manuum anxii ‥ verissima signa fuere
celestis artifex ‥ suum Walthenum ‥ crebris flagellis attriverat, ~onibus attrectaverat ‥ quem vas in honorem glorie sue formare ‥ disponebat
varias fortune adversantis ~ones
inter incudem et malleum versabatur et tot in se percussiones excepit quot pro se percussos accepit. hinc ante martyrium martyr factus est, ante ~ones latomorum angulari lapidi conquadratus
sic et vivi lapides, qui ponendi sunt in illa celesti Hierusalem, ‥ variis infortuniorum ~ibus prius poliuntur
velut lapis vivus in domo celesti reponendus, crebris ~onibus ‥ conquadratur
aurum ‥ largum ad dilationem, nec igne nec ~onibus minutivum
cogita ‥ quibus ~onibus terrenum in quo crevit linum colorem exuerit
fructu fecundam generoso reddit olivam / tunsio; desidiam verbera sepe fugant
quoddam est ferrum bonum ad sustinendum ‥ ictus et malleationes, et ut ducatur in omnem figuram ‥ per ~ones validas et fortem ignem
pro tuncione calcis
verbum fidei in pilo contradictionis tonditur [l. tunditur ], quia a multis impugnatur, et in ipsa tonsione [l. tunsione ] litterali sensu exuitur, sicut solet folliculis frumentum ‥ quod in mortario pilo teritur
in ~one et solucione magnarum questionum
tūnsĭō, ōnis, f. (tundo), action de frapper : Aug. Serm. 19, 2 ; 136, 2.