About Report a problem

Menu

vendo

vendo, to sell, vend

Frieze-Dennison Vergil

vēndō, didī, ditus, 3, a.: to offer for sale; to sell, 1.484; betray, 6.621.(vēnum, sale, and dō)

Could not find uenditum in Logeion dictionaries.

uenditum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of vendo

uenditum Noun: neuter vocative singular, Noun: neuter accusative singular, Noun: neuter nominative singular, Noun: neuter genitive plural of venditum

See uenditum in Morpho

vendo, dĭdi, dĭtum, 3, v. a. [contr. from venum-do, venundo; v. 2. venus], to sell, vend.
  • I Lit.: aut hoc emptore vendes pulchre aut alio non potes, Plaut. Pers. 4, 4, 31 (589): juravistin' te illam nulli venditurum? id. Ps. 1, 3, 118 (347): argentum accepi, dote inperium vendidi, id. As. 1, 1, 74 (89): dum quidem hercle ne minoris vendas quam ego emi, pater, id. Merc. 2, 3, 89 (423): vendo meum non pluris quam ceteri, fortasse etiam minoris, Cic. Off. 3, 12, 51: quam optime vendere, id. ib.: male, id. Verr. 2, 3, 98, § 227: dicit, quanti cujusque agri decumas vendiderit, id. ib. 2, 3, 53, § 123 sq.: praedia, id. ib. 2, 1, 54, § 142: fanum pecuniā grandi, id. Sest. 26, 56.—Subst.: vendĭtum, i, n., a sale: tot judicia, quae ex empto aut vendito aut conducto aut locato contra fidem fiunt, sale, Cic. N. D. 3, 30, 74: constat negotiatio ex empto et vendito, Sen. Ben. 6, 38, 2.—
  • II Trop., to sell or give up any thing for money, to betray: cum te trecentis talentis regi Cotto vendidisses ... quorum omnium capita regi Cotto vendidisti, Cic. Pis. 34, 84: ut modo se his, modo vendat illis, id. Har. Resp. 22, 47: vendidit hic auro patriam, sold, betrayed, Verg. A. 6, 621: suffragia nulli, Juv. 10, 78: sua funera, i.e. to expose one's life for hire, id. 8, 192: animam lucro, Pers. 6, 75: verba sollicitis reis, Mart. 5, 16, 6: hoc ridere meum tam nil, nullā tibi vendo Iliade, I will not sell it thee for an Iliad, Pers. 1, 122.—
    • B Transf., to cry up, trumpet, blazon, praise a thing (as if offering it for sale): Ligarianam praeclare vendidisti, Cic. Att. 13, 12, 2: vendit poëma, Hor. Ep. 2, 1, 75: at tu qui Venerem docuisti vendere primus, Tib. 1, 4, 59: te peregrinis vendere muneribus, Prop. 1, 2, 4: purpura vendit Causidicum, vendunt amethystina, recommend, Juv. 7, 135.☞ The classical passive of vendo is veneo (q. v.), acc. to Diom. p. 365 P. In prose of the golden period, no passive forms of vendo are found, except the partt. venditus and vendendus; but from the time of Seneca the pres. and imperf. pass. are freq.; e. g. Sen. Contr. 1, 2, § 7; Just. 11, 4, 8; 34, 2, 6; Spart. Had. 18, § 8; Lampr. Alex. Sev. 45; Diom. p. 365 P.

Saved

Recent