veneficus
veneficus, poisoning, poisonous, sorcerous, magic, magical
vĕnēfĭcus, a, um, adj. [venenum-facio], poisoning, poisonous; sorcerous, magic, magical.
- I Adj.: verba, Ov. M. 14, 365: artes, Plin. 30, 2, 6, § 17: aspectus, id. 28, 3, 6, § 30: chamaeleon, Sol. 25 med.: percussor, Curt. 4, 11, 18.—
- II Substt.: vĕnēfĭ-cus, i, m., a poisoner, sorcerer, wizard; and vĕnēfĭca, ae, f., a sorceress, witch, Cic. Cat. 2, 4, 7; id. Inv. 2, 19, 58; Quint. 9, 2, 105; Sen. Ira, 1, 16, 1; id. Ben. 5, 13, 4; Quint. 7, 8, 2; Hor. Epod. 5, 71; Ov. H. 6, 19; id. M. 7, 316 (of Medea); Sen. Ep. 9, 6.— Fem., as a term of abuse, Plaut. Pers. 2, 4, 7 (278); Ter. Eun. 825; Anton. ap. Cic. Phil. 13, 11, 25.
venēficus, a, um (venenum u. facio), giftmischerisch, vergiftend, bezaubernd, I) adi.: artes, Plin. 30, 17: aspectus (Plur.), Plin. 28, 30: chamaeleon vermes elephantis veneficus, giftig, Solin. 25, 10: verba, bezaubernde, Ov. met. 14, 365. – II) subst.: A) venēficus, ī, m., der Giftmischer, Zauberer, Plaut. Amph. 1043. Cic. de inv. 2, 58; Cat. 2, 7. Sen. de ira 1, 16, 1; de ben. 5, 13, 4: attrib., percussor veneficus, ein Bandit u. Giftmischer, Curt. 4, 11 (44), 18. – als Schimpfwort, Plaut. Pers. 278. – B) venēfica, ae, f., die Giftmischerin, Zauberin, Hor. epod. 5, 71. Ov. met. 7, 316 u. her. 6, 19. Sen. ep. 9, 6. Tac. ann. 13, 15: als Schimpfwort, Ter. eun. 825. Anton. bei Cic. Phil. 13, 25.
divinos ‥ vel sortilegos, sacrificia mortuorum seu lucorum vel fontium auguria vel filacteria, et incantatores et ~os, id est maleficos, et observationes sacrilegas ‥ respuentes(
incantatores, divinos, ~os, sortilegos coherceat(
quodam prestigio studuit ‥ incantare contra illum centesimum octavum psalmum ‥ a fine ad caput ‥ cum ‥ a fine ascendendo hunc versum ore volveret ~o ‥ continuo sibi utrique oculi ‥ decidere super ‥ paginam
sanctus Elias minas meretricis et ~e metuens ‥ pergit ad latibula deserti
Circen, quam ~am fuisse inducunt, ab eo contemtam reor quia veneficiis renuntiaverit
excommunicamus omnes incendiarios, ecclesiarum fractores, ~os et ~as, et magicis incantationibus utentes(
casnomia, musca ~a
cum ‥ anima alicujus venenosa sit, fumus qui ab eo exit corruptus et ~us est
triplex ‥ legimus peccatum Ade: ‥ secundo quod ipse de pomo ~o comedit
~us auctor invidie ‥ indies multiplicatis laqueis sue malicie venenose, hominem in recia facit incidere que naturalis simplicitas non advertit
venomous , veniferus, toxicus, venenosus, venificus, virulentus
his ‥ verbis accensa fides in eo extinxit letiferum haustum quem bibebat, et maturius surrexit, abiens ad aulam satis hilaris, nil mali ~o reddens suo
noverca ~os adhibuit magnorumque pollicitationibus premiorum sollicitavit et regiam sobolem veneno infecit
propter malitiam Eadburge filie Offe ‥ que quum esset ~a, compertum est ejus veneficium in quodam adolescente regi dulcissimo, quem illa veneno sustulit
regis si sint judices undique veraces, / destruent veneficos suos et sequaces(
isti [sc. lucrativi munerum ] non diligunt justiciam nisi sicut ~us venenum et Judas Christum ad vendendum
vĕnēfĭcus, (13) a, um (venenum et facio) ¶ 1 magique : Plin. 30, 17 ; Ov. M. 14, 365 || qui jette des maléfices : Plin. 28, 30 || venimeux : Sol. 25, 10 ¶ 2 subst. : m. , a) empoisonneur : Cic. Off. 3, 73 ; Cat. 2, 7 ; Sest. 39 ; b) f. , magicienne, sorcière : Hor. Epo. 5, 71 ; Ov. M. 7, 316 ; Sen. Ep. 9, 6 || [injure] : Ter. Eun. 825 ; Ant. d. Cic. Phil. 13, 25.
- 1. betoverend, tover- [verba; artes];
- 2. gif mengend; II. subst. ī m
- 1. tovenaar;
- 2. gifmenger.
venēficus
adj.
- venenum+2 FAC-, poisoning, poisonous, sorcerous, magic, magical: verba, O.: percussor, Cu.—As substm., a poisoner, sorcerer, wizard: Mihi res erat cum venefico.