ulterius

ultĕrĭus, adv., v. ultra, I. D.

ulterius, I) Neutr., s. ulteriorunter ulter. – II) Adv., s. ultrā.

ulterius [CL] 1 in or to a more distant place, farther away, further. cum Haran perveniens opportunam in ea sibi suisque ‥ sedem reperit, ~ius terram Chanaan ad peregrinandum invisere supersedit Bede Gen. 135A; 1103 affirmaverunt siquidem quod nec Romam videre, si coeptum iter tenerem, nec ~ius prae nimia loci infirmitate et caloris angustia redire valerem Anselm (Ep. 287) IV 206; Dirachio capto super Alexium imperatorem Constantinopolitanum ~ius progrediebatur W. Malm. GR III 262; Sathan ~ius fugiendi licentiam non habens stetit Ord. Vit. VI 9 p. 73. 2 at or to a further point in time, stage, degree, or extent, further, more. b (w. neg.) any more, any longer. qui dare supersederant, ~ius nihil darent W. Malm. GP I 60; vacationem minitans sanitatum si monachi ~ius a Dei laude putassent cessandum Ib. II 75 p. 168; quis ~ius in hoc mundo fidam sibi et utilem sociam repperiet? Ord. Vit. V 10 p. 382; elige ‥ an ‥ hic vis ~ius vivere, an modo ad celum ire (Brendanus 89) VSH I 144; c1290 ibi irrotulare fecit idem Johannes quod ‥ fuit liber homo et ex se ipso ~ius irrotulare fecit quod predictus Edricus fuit filius cujusdam Wolnerici qui fuit liber homo State Tri. Ed. I 62; 1341 premissa ‥ velit vestra nobilitas debite ponderare et ~ius facere quod debebit (Lit. Regis) Avesb. f. 98b; 1414 et ~ius, de uberiore gracia nostra concessimus Mem. Ripon I 124; 1476 et ~ius dicunt [juratores] super sacramentum suum quod idem Johannes in nullo est culpabilis March. S. Wales 98.  b nequaquam ~us [AS: leng] praesumptuose usu teneatur temerario RegulC 8; sic vipereum pereuntis lolii germen ab hac exstirpavit, ut ~ius dumosi ruris rudera in ea pullulare prohiberet B. V. Dunst. 2; 1104 nequaquam ‥ ~ius volo dare aut accipere inducias Anselm (Ep. 330) V 263; fidum se amicum viro deinceps omni tempore futurum, nec ~ius cujusquam maledicis verbis de eo fore crediturum, pollicitus est Eadmer V. Dunst. 10; prohibuerunt regiis nunciis ne quis eos ~ius de reddendo castello parlamentando sollicitaret M. Par. Maj. II 86; s1312 cum videret se ~ius vivere non posse Trokelowe 74; cancellarius regni exul a regno clam fugit et ~ius in Anglia non est visus Chr. Kirkstall 127.

ultĕrĭus, ¶ 1 n. de ulterior ¶ 2 compar. de ultra : a) plus au-delà, plus loin : Prop. 1, 6, 4 ; Ov. M. 2, 872 ; b) [fig.] ulterius ne tende odiis Virg. En. 12, 938, ne va pas plus loin dans ta haine, cf. Sen. Ep. 102, 1 ; Quint. 5, 11, 34 ; ulterius justo Ov. M. 6, 470, plus que de raison.

ulterius . adv.
愈遠。往前。— justo rogare 過分之求。

Suggest a Translation
See an image