ultimare

ultimare [LL = to come to an end] 1 to place or position at an end or extreme. b (p. ppl. as adj.) extreme, total, utter, ultimate. set est questio de veneno quomodo ad cor tendat, an tractu cordis eo quod inter contraria sit actio et passio, et homo et hujusmodi animalia ~entur in natura sive complexione cui debetur vita, et patet quod saliva hominis jejuni est venenum serpenti sicut econverso Gilb. VII 349. 2. b duo sunt extremi colores, albedo que sua claritate lumen dispergit, et nigredo ~ata que sua perturbatione visum obfuscat Quaest. Salern. B 278; aliquis est omnium finium ~atus qui propter se queritur, et aliter propter ipsum Bradw. CD 58C. 2 to put last, put at the end; b (w. ref. to worth, esteem, or sim.). c (p. ppl. as adj.) last, final. in te primum ultimatur, / primitivum derivatur Walt. Wimb. Virgo 60. b permissi sunt sequi conventum, more claustrali; ~ati tamen fuerunt G. S. Alb. II 132; pro inobedientia ‥ a suis officiis sunt depositi et a stallis suis in choro ‥ degradati sunt et ~ati Ib. II 198. c inveteratis ‥ egritudinibus et conformatis rebus ~atis insistere oportet in recentibus debilibus Gilb. III 136v. 2; s1404 vulpes ‥ in foveam pro ~ato refugio intrans de cetero disparuit Ad. Usk 88; super pacto vendicionis ‥ manerii; ac ‥ super ~ata extremalique summa solucionis pro reversione ejusdem Reg. Whet. I 359. 3 (p. ppl. as adj.) finished, complete. ut multa fierent exemplaria antequam unum haberetur ~atum Bacon Tert. 57; quando aliquid est abstractum ~ata abstraccione, ita quod est abstractum ab omni quod est extra racionem ejus Duns Ord. IV 22; errans contra fidem et suum errorem solenniter ~ata deliberacione diffiniens, hereticus est Ockham Dial. 668; 1482 ad ‥ decasum et ~atam destruccionem Reg. Heref. 83.

ultimare

Saved

Recent