uncinus
uncīnus, i, m. [1. uncus],
- a hook, barb (late Lat. for 1. uncus), Ap. Met. 3, 15, 4; Pall. Mart. 10, 29; Vulg. Exod. 28, 13. —As adj.: hamus, barbed, Paul. Nol. Carm. 20, 270.
uncīnus, ī, m. (uncus), der Haken, Widerhaken, Apul. met. 3, 15. Pallad. 4, 10, 29: uncinus ferreus, Vitr. 5, 10, 3, ferreus vel ligneus, Isid. orig. 19, 2, 14: perticae XII uncinorum, Corp. inscr. Lat. 5, 2787: attrib., uncinus hamus, Paul. Nol. carm. 20, 275.
duo erant ~i supra ‥ impositi et duo contra annuli ‥ sursum, e quibus pendebant duae catenae aureae, quae tempore induendi inserebantur ~is
boni operis ~us
†anconos, †urcenos [? l. ancones, uncinos ]
~i,hocas
evulsis ‥ cruribus violenter a corpore et in canistro positis, ~is ferreis stomachum extrahebant
~us, ferrum ad instar falcis curvatum
per fuscinulas, ~os, ostiola, et mille alia fraudis commenta
talium ‥ rationum ~is, a claustris silentii nostri extrahitis nos
fecit ‥ in ecclesia coram altari tria ex argento baccilia cum †unciis [l. ~is ] suis argenteis ‥ dependi, in quibus lumina ‥ lucerent
~is pomorum ‥ puerulos ad religionem attrahitis
~us,locc
vin i. unconum
nota quod numeri Romani ~is inclusi denotant numeros formularum in Libro Kalendariorum Demorganiano excusarum
1 uncīnus, a, um (uncus), crochu, recourbé : P. Nol. Carm. 20, 275.
2 uncīnus, ī, m. (uncus), crochet : Apul. M. 3, 15 ; Vitr. Arch. 5, 10, 3.