urgenter
urgenter, Adv. (urgens), drängend, dringend, Cypr. epist. 36, 1. August. c. litt. Petil. 3, 32. § 37 extr.: Compar. urgentius, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 11, 138.
coactim, ~er, violenter
non ad focos capricorni rigor ~er invitat
nequivi ‥ tenere spiritum quominus ‥ hoc ‥ ~ius exprimerem
venit dominus rex Francorum de Terra Sancta, vocantibus eum ~issime magnatibus sui regni
nuntii festinantes ‥ imperatorem ~er revocabant
hec omnia postulavit ~er exhiberi sibi ante festum sancti Michaelis
urgentĕr, adv., instamment, avec instance : Cypr. Ep. 36, 1.