urgeo
urgeo, press, push, force, drive, impel, urge
you are pressed with a crowd standing around you
he was urging that that was the fault of men, not gods
- I Lit. (mostly poet.; syn.: pello, trudo): unda impellitur undā Urgeturque eadem veniens urgetque priorem, Ov. M. 15, 182: urgeris turbā circum te stante, Hor. S. 1, 3, 135: angustoque vagos pisces urgere catino, id. ib. 2, 4, 77: trepidique pedem pede fervidus urget, Verg. A. 12, 748; cf. Cic. Rep. 6, 20, 21: aut petis aut urges ruiturum, Sisyphe, saxum, i. e. roll up, Ov. M. 4, 460: versaque in obnixos urguentur cornua vasto Cum gemitu, Verg. G. 3, 222: tres (naves) Eurus ab alto In brevia et Syrtes urget, id. A. 1, 111: miserum tenues in jecur urget acus, Ov. H. 6, 92: equites in oppidum, Auct. B. Afr. 6, 3: (Mars) aetherias currus urgebat ad arces, Stat. Th. 3, 222.—
- B Transf.
- 1 To press upon (as something burdensome or compulsory).
- a To bear hard or close upon; press hard, beset (class.): Caesar cum septimam legionem, quae juxta constiterat, urgeri ab hoste vidisset, Caes. B. G. 2, 26; 2, 25; Sall. J. 56, 6; cf.: hinc Pallas instat et urget Hinc contra Lausus, Verg. A. 10, 433: urgent impavidi te Salaminius Teucer, te Sthenelus, Hor. C. 1, 15, 23: hac urget lupus, hac canis angit, id. S. 2, 2, 64. —
- b To weigh or bear down, to burden, oppress: at onus urget, Plaut. Poen. 4, 2, 35 (857); cf.: onus aut jam urgentis aut certe adventantis senectutis, Cic. Sen. 1, 2: quod latus mundi nebulae malusque Juppiter urget, Hor. C. 1, 22, 20: quem scabies aut morbus urget, id. A. P. 453; cf.: ergo Quintilium perpetuus sopor Urget, id. C. 1, 24, 5: omnes illacrimabiles Urgentur ignotique longa Nocte, id. ib. 4, 9, 27: populus militiā atque inopiā urguebatur, Sall. J. 41, 7: praesens atque urgens malum, Cic. Tusc. 3, 25, 61.—
- c To urge, press, stimulate, drive, solicit (syn. insto): quod te urget, scelus, Qui huic sis molestus? Plaut. Men. 2, 2, 47 (319): etiam atque etiam insto atque urgeo, Cic. Planc. 19, 48: quamobrem, ut facis, urge, insta, perfice, id. Att. 13, 32, 1: Lepidus ursit me et suis et Antonii litteris, ut, etc., Asin. ap. Cic. Fam. 10, 32, 4: nihil urget, is pressing, Cic. Att. 13, 27, 2: cur patrem non urserit ad exsolutionem, Dig. 23, 3, 33.—
- 2 To press, strain, exert in excess, etc.: vox autem ultra vires urgenda non est, Quint. 11, 3, 51; cf. orationem, id. 11, 3, 102.—
- 3 To press upon (by too great nearness), to crowd, hem in, confine: ne urbem hanc urbe aliā premere atque urgere possitis, Cic. Agr. 1, 5, 16: vallis, quam densis frondibus atrum Urget utrimque latus, Verg. A. 11, 524; 7, 566: quāque pharetratae vicinia Persidis urget, id. G. 4, 290.—
- II Trop.
- A To press, ply, urge with argument (a favorite expression of Cic.): urgerent praeterea philosophorum greges ... instaret Academia, Cic. de Or. 1, 10, 42: illum neque ursi, neque levavi, id. Q. Fr. 3, 9, 1: sed urges me meis versibus, id. Div. 2, 20, 45: urguebat Arcesilas Zenonem, cum ipse falsa omnia diceret, etc., id. N. D. 1, 25, 70.—With acc. and inf.: sed urguetis identidem hominum esse istam culpam non deorum, Cic. N. D. 3, 31, 76: illud urgeam, non intellegere eum, quid, etc., id. Fin. 5, 27, 80.—Absol.: ut interrogando urgeat, Cic. Or. 40, 137: urgent tamen et nihil remittunt, id. Fin. 4, 28, 77; id. Off. 3, 9, 39; id. Lig. 3, 9 (also ap. Quint. 9, 2, 57).—
- B To follow up, keep to, stick to, ply hard, push forward, urge on any thing: eundem locum diutius, Cic. N. D. 1, 35, 97: quin tu urges istam occasionem et facultatem, id. Fam. 7, 8, 2: jus, aequitatem, id. Off. 3, 16, 67: idem illud de provinciis, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 5, 3: propositum, Hor. S. 2, 7, 6: et durum terrae rusticus urget opus, Tib. 1, 9, 8; Ov. M. 4, 390; cf.: non tacta ligonibus arva, Hor. Ep. 1, 14, 26: vestem, Verg. A. 9, 489: iter, Ov. F. 6, 520: vestigia ad manes, Sil. 12, 419: Romae cum sum et urgeo forum, am often in the Forum, Cic. Fam. 9, 15, 4; cf. altum, to force or plunge into, Hor. C. 2, 10, 2.— Urgeri, with gen., to be hard pressed, prosecuted for any thing: male administratae provinciae aliorumque criminum, Tac. A. 6, 29.—Poet., with inf.: marisque Baiis obstrepentis urges Summovere litora, Hor. C. 2, 18, 20.
- —Hence, urgens, entis, P. a. (acc. to I.B.1.), pressing, cogent, urgent (postclass. and very rare): urgentior causa, Tert. Res. Carn. 2 med.: urgentissima ratio, Cod. Just. 3, 11, 1.—Adv.: urgenter, pressingly (late Lat.), Cypr. Ep. 30, 1.
- 1. dringen, duwen, stuwen, drijven, drukken [naves in Syrtes; pedem alcis pede suo]; (poët.) metaf. verdringen; ➤ urget diem nox et dies noctem;
- 2. aandringen, opdringen; ➤ fluctūs ad litora urgent; hostes urgebant;
- 3. (metaf.) in het nauw brengen, lastigvallen, bestoken, vervolgen [locum insluiten; oculos bedrukken, zwaar drukken op; hostem a tergo; famulas laboribus lastigvallen; alqm invidiā; alqm flebilibus modis onophoudelijk bejammeren]; ➤ quaestiones urgent Milonem; urgeri fatis; eum morbus urget; fames me urget; nihil me urget ik heb geen haast; ook abs.: urgens malum; urget fortuna;
- 4. (door vragen, smeken e.d.) in het nauw brengen, bestoken [alqm interrogando; rustice];
- 5. staan op, benadrukken, blijven volhouden (m. acc.; m. aci.) [ius; eundem locum diutius];
- 6. ijverig doen of maken [opus; iter; vestem ijverig weven; arva met inspanning bewerken; propositum; forum veel op het Forum zijn; occasionem gretig aangrijpen]; zich uitsloven (m. inf. of aci.);
- 7. (v. plaatsen) (be)grenzen, in de buurt liggen (aan, van: acc.) [vallem]; ➤ a tergo Alpes urgent;
- 8. abs. ophanden zijn; ➤ comitia urgent.
逼。催。再三。推。難爲。窘難。— propositum 仍隨此意。— iter 速行路。— occasionem 趁機會。— jacentes 墙倒衆人推。— eum locum 常往彼。— opus 速作工。— alium ad solutionem 緊索債。Urget praesentia ducis 將面催兵丁。Dolore gravi urgentur 彼等皆甚疼痛。
Suggest a Translation
See an image
-
…castris impedimentisque eorum hostes potitos civitati renuntiaverunt. Caesar ab decimae legionis cohortatione ad dextrum cornu profectus, ubi suos urgeri signisque in unum locum conlatis duodecimae legionis confertos milites sibi ipsos ad pugnam esse impedimento vidit, quartae cohortis omnibus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…navare cuperet, paulum hostium impetus tardatus est. Caesar, cum septimam legionem, quae iuxta constiterat, item urgeri ab hoste vidisset, tribunos militum monuit ut paulatim sese legiones coniungerent et conversa signa in hostes inferrent. Quo…
Julius Caesar, Gallic War
-
…facile paterer vos ipsa re corrigi, quoniam verba contemnitis. Sed undique circumventi sumus. Catilina cum exercitu faucibus urget, alii intra moenia atque in sinu urbis sunt hostes ; neque parari neque consuli quicquam potest occulte quo magis…
Sallust, Catilina
-
…celeres mireris currere lintres et modo tam tardas funibus ire ratis ; et nemus omne satas intendat vertice silvas, urgetur quantis Caucasus arboribus ; non tamen ista meo valeant contendere amori nescit Amor magnis cedere divitiis. nam sive optatam…
Propertius, Elegies
-
…Quam suave est quam nihil curo ; non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni ; illud urgueam, non intellegere eum quid sibi dicendum sit, cum dolorem summum malum esse dixerit. Eadem nunc mea adversum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…et hederam vendere. iam ἀποδυτηρίῳ nihil alsius, nihil muscosius. habes fere de rebus rusticis. Vrbanam expolitionem urget ille quidem et Philotimus et Cincius sed etiam ipse crebro interviso, quod est facile factu. quam ob rem…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…, si Lepta, si ceteri, soleo mirari de nescio quis HS X X cum audio ex illo se urgeri. vides enim profecto angustias. curari tamen ea tibi utique iubet. an existimas illum in isto genere lentulum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…non igitur a suis, quos nullos habet, sed a suorum, qui et multi et potentes sunt, urgetur inimicis ; quos quidem hesterno die Cn. Pompeius copiosa oratione et gravi secum, si vellent, contendere iubebat…
Cicero, pro Balbo
-
…enim erat mali quod huic spoliato fama, honore, fortunis deesse videretur aut cui novae calamitati locus ullus relictus Vrget eadem fortuna quae coepit, repperit novum maerorem, non patitur hominem calamitosum uno malo adflictum uno in luctu perire…
Cicero, pro Sulla
-
…sensus erat armorum tuorum quae tua mens, oculi, manus, ardor animi quid cupiebas, quid optabas nimis urgeo ; commoveri videtur adulescens. ad me revertar. isdem in armis fui. quid autem aliud egimus, Tubero…
Cicero, pro Ligario