usitatus
usitatus, usual, wonted, customary, common, ordinary, accustomed, familiar
ūsĭtātus, a, um, Part. and P. a. of usitor.
ūsitātus, a, um, PAdi. (*usito), gewöhnlich, gebräuchlich, üblich (Ggstz. inusitatus, insiguis et novus), res (Plur.), Cornif. rhet.: honos, Cic.: vocabula, Cic.: facimus usitatius hoc verbum, Cic.: utatur verbis quam usitatissimis, Cic.: semivocales geminare diu non fuit usitatissimi mo is, Quint.: quod usitatius esse coepit, Quint.: dah. usitatum est, es ist etwas Gebräuchliches, Gewöhnliches, ist gewöhnlich, gebräuchlich, Cic.: u. so usitatum est m. folg. Infin. od. Acc. u. Infin., non solum enim usitiatum sed etiam cotidianum est aliquid audire te, Brut. in Cic. ep. ad Brut. 1, 16, 1: cum eas non solum refelli, sed etiam accusari sciamus usitatum esse, Quint. 5, 5, 1: homo, qui non hic usitatus saepe est, der nicht oft hier gewesen ist usw., Plaut. Pseud. 727 zw. – neutr. plur. subst., usitata (das Alltägliche) contemnere, Sen. nat. qu. 3, 18, 4 (3).
ūsĭtātus, (11) a, um (usitor), usité, accoutumé, entré dans lʼusage : Cic. Cæc. 45 ; Phil. 14, 11 ; Fin. 3, 4 ; usitatæ perceptæque cognitiones deorum Cic. Nat. 1, 36, les idées courantes et traditionnelles sur les dieux ; usitatum est Cic. Verr. 2, 5, 117, cʼest un usage reçu ; usitatum est avec prop. inf. Quint. 5, 5, 1, il est dʼusage que || usitatior Cic. Ac. 1, 27 ; -issimus Cic. Or. 85.
ūsitātus adj.with comp.and sup.
- P. of usitor; freq.of utor, usual, wonted, customary, common, ordinary, accustomed, familiar: hoc est maiorum exemplo usitatum: formulae: apud eos, Cs.: agere usitato iure: faciamus tractando usitatius hoc verbum et tritius: utatur verbis quam usitatissimis: penna, H.: usitatum est, a common practice.