usquequaque
usquĕquāque, v. usque, I. B. 2.; II. A. 3. e.; II. B. 3.
ūsquequāque, s. ūsqueno. I u. II.
[mons ] variis herbarum floribus depictus, immo ~e vestitus
religionis normam, ~e in Anglia emortuam, adventu suo suscitarunt
hec ergo juxta verbum angeli beate Virgini obumbravit, quam in summo virtutum vertice collocatam ‥ sacri pudoris velamine ~e contexit
quia [ventus ] est de materia elementali recipit compositionem qua cum exit de locis apertis usque que [l. ~e ] continuatur
in ecclesia Dei omnia luminaria fore extincta, quod dolendum est, quia permaxime tenebre obnubilant ejus superficiem ~e
noverat ‥ hominem non ~e vitam duxisse felicem
Asserus ‥ non ~e contempnende scientie fuit
ne ‥ defuncto patre ‥ cujusquam cogeretur inire conubium et virginale ~e fedare propositum
concordia inter dominum nostrum regem et dominum comitem Lanc’ et alios regni magnates solidabitur †absquequaque [MS: ~e ]
de patria ~e multum dolorem patietur
ūsquĕquāquĕ, (12) adv., ¶ 1 partout, en tout lieu : Afran. 198 ; Pl. Pœn. 105 ; Most. 766 ; Cic. Inv. 2, 63 ; Phil. 2, 110 ; Verr. 2, 5, 10 ¶ 2 en toute occasion : Cic. Att. 4, 9, 1.