uspiam

uspĭam, adv. [us-piam, v. usque],

• at or in any place, anywhere, somewhere (rare but class; mostly in affirmative clauses; cf. usquam): sive est illa (lex) scripta uspiam, sive nusquam, Cic. Leg. 1, 15, 42: si avenam uspiam videris, id. Fin. 5, 30, 91: non dubitabam, quin te ille aut Dyrrhachii aut in istis locis uspiam visurus esset, id. Att. 1, 17, 2: utrum consistere uspiam velit, an mare transire, nescitur, id. ib. 7, 12, 2: malo esse in Tusculano aut uspiam in suburbano, id. ib. 16, 13, b, 1: perscrutabor fanum, si inveniam uspiam Aurum, Plaut. Aul. 4, 2, 13 (620): ne uspiam insidiae fient, id. Mil. 3, 1, 2 (597): metuo ne opsint mihi, neve opstent uspiam, id. ib. 4, 2, 6 (996).—With gen.: nec uspiam ruris reperitur ille, Ap. Met. 7, 26, 1; scripturarum, Aug. Ep. 164, 7.—
• II Transf., in any business or affair: Ol. Nimis tenax es. St. Num me expertus uspiam? Plaut. Cas. 4, 3, 19 (816); cf. id. Mil. 3, 1, 2 (597) supra.

ūspiam, Adv. (zsgz. aus us [ubi]-pe-iam), irgendwo, I) eig., an irgend einem Orte, Komik. u. Cic.: Ggstz. nuspiam, Cic. de inv. 2, 148. – m. Genet.: nec usp. ruris, Apul.: usp. scripturarum (in der usw.), Augustin. – II) übtr., in irgend einer Sache, Plaut. Cas. 812; mil. 597.

uspiam [CL], in any place, anywhere. b (in gl.). participia dactilo congruentia ~m reperire nequiveram excepto praeterito tempore ut deditus, editus ‥ Aldh. PR 120; cur non ipse Jesus ‥ in prophetica lectione posset ~m repperiri? Bede Sam. 643D; sanctitas illius vilescit, raroque, si forte ~m, labor ejus acceptatur Alex. Cant. Dicta 154; sunt hodie ampliori quam ~m Anglie ‥ numero W. Malm. GP I 44 ; quod in illis [dominicis diebus] nihil ~m operis fiat nisi divinum officium Gir. EH I 40; siquidem eo tempore tantus defectus tantaque penuria vini in illis locis erat ut nullus in tanto et tam celebri monasterio ~m tali poculo potaretur Chr. Witham 499; non est philosophus inventus uspiam / qui fato stabili prodiret obviam Walt. Wimb. Sim. 102.  b usquam, ad aliquem locum, quod etiam ~m dicitur Osb. Glouc. Deriv. 634.

uspĭăm, (13) adv., ¶ 1 en quelque lieu, quelque part : Pl. Mil. 597 ; Cic. Leg. 1, 42 ; Fin. 2, 91 ; Att. 1, 17, 2 ; 7, 12, 2 ; malo esse in Tusculano aut uspiam in suburbano Cic. Att. 16, 13 b, 1, jʼaime mieux être dans mon Tusculum ou quelque part dans le voisinage de Rome || uspiam ruris Apul. M. 7, 26, quelque part dans la campagne, cf. Aug. Ep. 164, 7 ¶ 2 qq. part = dans qq. affaire : Pl. Cas. 812.

ūspiam adv.,

• at any place, anywhere, somewhere: sive est illa (lex) scripta uspiam, sive nusquam: si qua uspiam navicula apparuisset: utrum consistere uspiam velit, an, etc.