ustulo
ustulo, to burn up, consume by fire
ustŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. [uro].
- Lit.
- A In gen., to burn a little, to scorch, singe (very rare; syn. amburo): palos, Vitr. 5, 12: taleas oleagineas, id. 1, 5: caput ferventi ferro, i.e. to crisp the hair, Auct. Priap. 46.—*
- B Pregn., to burn up, consume by fire: scripta lignis, Cat. 36, 8.— *
- II Transf., to pinch, nip, or blast with cold: gemmas (arboris) frigoris aurā, Auct. Priap. 62.
ūstulo (ūstilo), āvī, ātum, āre (Demin. v. ūro), I) ein wenig brennen, -anbrennen, sengen, a) durch Feuer, taleas oleagineas, Vitr. 1, 5, 3: palos alneos, Vitr. 3, 3 (4), 2 u. 5, 12, 6: caput ferventi ferro, das Haupthaar kräuseln, Priap. 45, 2. – b) physisch entzünden, quia (hederae sucus) ustulat, Plin. Val. 1, 2. fol. 165 (a), 18. – II) verbrennen, scripta lignis, Catull. 36, 8 (wo ustilo): übtr., von der Kälte, verbrennen, gemmas (arboris), angreifen, Priap. 61, 7.
See: ustulare
ustŭlō, (16) āvī, ātum, āre (ustus), tr., brûler : Catul. 36, 8 ; Vitr. Arch. 6, 12 || caput Priap. 45, 2, friser les cheveux [avec un fer] || brûler [en parl. du froid] : Priap. 61, 7.
ūstulō —, —, āre
- uro, to burn up, consume by fire: scripta ustulanda lignis, Ct.