usuarius
ūsŭārĭus, a, um, adj. [2. usus], of or belonging to use, usuary, viz.,
- I Pass., that is used, made use of: servus, i. e. whom one has the use of, but does not own, Dig. 7, 8, 14; Gell. 4, 1, 23.—
- II Act., as subst.: ūsŭā-rĭus, ii, m., one who uses or has the use of a thing, but no right of property in it: usus aquae personalis est: et ideo ad heredem usuarii transmitti non potest, Dig. 7, 8, 21: eadem et in usuario dicenda sunt, ib. 7, 1, 13, § 2.
ūsuārius, a, um (usus), zum Gebrauchsrechte gehörig, Nießbrauchs-, I) pass. von den Objekten, an denen jmdm. das Gebrauchsrecht zusteht, servus, ancilla, ICt.: res, ICt.: ex iis, quae usuaria isdem in locis essent, Gell.: Ggstz. proprius, Fronto ad amic. 1, 14 in. – II) act. subst., v. den Pers., denen das Gebrauchsrecht zusteht, der Nutznießer, ICt.
nec sit nisi in custodia parentum et amicorum suorum salvo sibi catallo suo nisi pater ejus fuerit ~ius(
est ‥ effectus hujus dominice potestatis quod quidquid per servum juste adquiritur id domino adquiritur, vel quasi domino, sicut bone fidei possessori, vel ~io, vel fructuario
Fratres Minores sine proprio vivere profitentes in rebus que usu consumuntur non sunt censendi simplices ~ii
ille dicatur ~ius qui habet usum juris sicut ille dicitur proprietarius qui habet proprietatem rei
vallem ‥ cum molendino de Succi et ~io continui nemoris
in nemoribus, in planis, pratis, aquis, usaria quoque in universa Otta
concedimus ‥ eis ~iam per omnes forestas comitis W. ad omnia necessaria sua
ita quod nullus ‥ nullum in ea habeat jus aut proprietatem, usum, vel usiarium
lego ecclesie parochiali de Covington’ calicem meum ~ium
ūsŭārĭus, a, um (usus), dont on a lʼusage, la jouissance : Dig. 7, 8, 14 ; Gell. 4, 1, 23 || subst. m. , usufruitier : Dig. 7, 8, 21.
usuarius , a, um. adj.
常用。素常者。Servus usuarius 我使喚之奴。Haeres usuarii 接受用物者之位。
Suggest a Translation
See an image
常用。素常者。Servus usuarius 我使喚之奴。Haeres usuarii 接受用物者之位。
Suggest a Translation
See an image