ustura
ustūra, ae, f. [uro],
- the burning (late Lat.): fervoris, Cael. Aur. Acut. 2, 14, 93: ignis, id. ib. 3, 8, 96: ignis ad usturam infertur injustis, Arn. in Psa. 74.
ūstūra, ae, f. (uro), I) das Brennen, fervoris, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 14, 93: ignis, ibid. 3, 8, 96: ignis ad usturam infertur iniustis, Arnob. in psalm. 74. – II) die physische Entzündung, ust. oris, Plin. Val. 1, 32: mammarum usturae, ibid. 1, 13.
aiebant ‥ quidam quod plusquam centum in corpore haberet ~as pro evaporanda corruptione humorum
plagis siccandis, usturis, atque tumori / sedando celerem ferre soletis opem
valet ad ~as ex igne vel aqua calida
contigit ‥ candelam super bibliam cadere et ardere, set eo evigilante et suspirante nullam ustulam [] apparere : ustionem Meaux I 440
uro ‥ inde ‥ hec ~a, -e
a birnynge , incendium, ~a, arsura
ustūra, æ, f. (uro), brûlure : C. Aur. Acut. 2, 14, 93.