usufructuarius
ūsūfructŭārĭus, ii, m. [usufructus; v. 2. usus, I. B. 2. a.],
- one who has the use and profit but not the property of a thing, a usufructuary, Gai Inst. 2, 30; 3, 93; Dig. 7, 1, 7 al.
ūsūfrūctuārius, a, um (von usus fructus, s. ūsus), der nur den Nießbrauch von einer Sache hat, der Nießbraucher, Nutznießer, ICt. u. Eccl.
quod meum est transferre potero sine prejudicio ~ii
Jacobus archiepiscopus Sanctiandree ~ius monasterii de Dunfermelyn
moneatis ‥ omnes ‥ commendatarios, ~ios, ministros
1 ūsūfrūctŭārĭus, a, um, usufructuaire : Gaius Inst. 2, 30 ; Isid. Orig. 5, 24.
2 ūsūfrūctŭārĭus, ĭī, m. , usufruitier : Dig. 7, 1, 7.