vagitus

vāgītus, ūs, m.: a wailing, 6.426. (vāgiō)

vāgītus, ūs, m. [vagio],

• a crying, squalling of young children: vagitus et ploratus, Plin. 7, praef. § 2: vagituque locum lugubri complet, Lucr. 5, 226: continuo auditae voces vagitus et ingens Infantumque animae flentes, Verg. A. 6, 426: edere vagitum, Quint. 1, 1, 21: dare, Ov. H. 11, 85: sonare vagitibus, Mart. 9, 21, 3.—Of the bleating of young goats, Ov. M. 15, 466; cf. Varr. L. L. 7, § 104 Müll.—Of a crying for pain: nec nox ulla ... Quae non audierit mixtos vagitibus aegris Ploratus, Lucr. 2, 579; Cels. 7 praef. med.

vāgītus, ūs, m. (vagio), das Quäken, der kleinen Kinder, puerilis, Liv.: nascentium vox prima vagitus est, Solin.: vagitum edere, Quint.: vagitu locum lugubri complere, Lucr.: Plur., vagitus et ploratus, Plin.: infantium vagitus, Hieron.: armorum sonitus tuis vagitibus obstrepentes, Claud. Mam. pan.: dare vagitus, Ov.: ineptissimos edere continuareque vagitus, Arnob. – vom Wimmern eines Verwundeten, Plur. bei Cels. 7. praef. p. 263, 13 D., od. Kranker, mixti vagitibus aegris ploratus, Lucr. 2, 579. – v. Meckern der Ziegen, Ov. met. 15, 466.

1 vagitus v. vagatus

2 vagitus [CL], a (of infant) cry (esp. of distress), wail, howl; b (applied to other inarticulate cries). c characteristic sound made by hare. a pueri ‥ fletus vagitumque perhorrens Bede CuthbV 853; senum et juvenum ejulatus, feminarum ululatus, ac parvulorum ~us ubique versatur Gosc. Transl. Mild. 5; dum ‥ natus est homo, ~um emittit Bern. Comm. Aen. 57; quid ~us et lacrime tenere illius etatis J. Ford Serm. 25. 7; mors nec vagitui parcit infancium Walt. Wimb. Sim. 190.  b oblectabatur ergo ‥ jocis et vagitibus Bede CuthbP 1; non vanas vulgi fabulas, non ruricolarum bardigiosos vagitus, non falsidicas parasitorum fribulas ‥ imitabatur Felix Guthl. 12; [spiritus] ita ‥ inmensis ~ibus horrescere audiebantur ut totam paene a caelo in terram intercapedinem clangisonis boatibus inplerent Ib. 31.  c leporem ‥ insequuntur falcones ‥. retinetur ‥ ~u dolorem contestans Neckam NR I 30.

vāgītŭs, (13) ūs, m. (vagio), vagissement, cri : Lucr. 5, 226 ; Virg. En. 6, 426 ; Quint. 1, 1, 21 ; Ov. H. 11, 85 || [en parl. dʼanim.] Ov. M. 15, 466 || cri de douleur : Lucr. 2, 579.

vagitus , us. m.
孩哭聲。哀哭。

Suggest a Translation
See an image

vāgītus (ūs), m

• vagio, a crying, squalling: voces vagitus et ingens Infantumque animae flentes, V.: vagitūs similes puerilibus haedum Edentem, i. e. bleating like crying babes, O.