vagulus
văgŭlus, a, um, adj. dim. [vagus],
- wandering, roving: animula vagula, i. e. hastening away, Hadrian. ap. Spart. Hadr. 25.
vagulus, a, um (Demin. v. vagus), etwas unstet, animula, Hadr. bei Spart. Hadr. 25, 9 (nach anderen von vagio, also vagula = querula).
~us, anulus quia vagat in digito
~a, bucula, juvenca quia vagat per campum
văgŭlus, a, um, dim. de vagus, errant, vagabond : Hadr. d. Spart. Hadr. 25, 9.
...... Vagulosque per arva Ad prædam doctos equites dat Crema Quirites.