valedicere

valedicere [CL], to say farewell (to), take one's leave (of); b (transf. or fig.). c (p. ppl. as sb. n.) farewell. [Romani] ~dicunt tamquam ultra non reversuri Gildas EB 18 (= Bede HE I 12); ut Samuel, ~dicturus populo astabit hoc modo dicens Ib. 71; quibus et valedixit, et illinc / pergere festinat maturo tramite Vuentam Wulf. Swith. I 214; recessisti, consolator vitae meae, nec ~dixisti mihi Anselm (Or. 2) III 8; s1312 ~dicentes se mutuo unus alterutri nunquam visurus digressi sunt ab alterutro Flor. Hist. III 151; tandem ~dicto hinc inde, rex se in castrum, imperator in hospicium principis receperunt G. Hen. V 23.  b Christianismi gratiam hausit et incestis nuptiis ~dixit W. Malm. GR I 10; data optione ut aut amictum mutarent aut locis ~dicerent Id. GP I 18; quasi ~dicentes mundo et omnibus que mundi sunt Ailr. Sanct. 790C; mortem ‥ qua carnis unio huic vite ~dicendo dirumpitur J. Ford Serm. 106. 2.  c datis manibus, vultu, verbis, et ~dicto mutuis G. Hen. V 25 p. 170; et sumptis inde speciebus, vultu, et ~dicto, [dux Burgundie] accessit ad regem in castrum Ib. 25 p. 172.