valenter
valenter, strongly, powerfully, violently
vălenter, adv., v. valeo, P. a. fin.
valenter, Adv. (valens), stark, kräftig, I) eig., resistere, Colum.: valentius spirare, Ov. – II) übtr., in der Rede, stark, mit Nachdruck, copiose et val., Val. Max. 3, 7. ext. 6: val. dicere, Sen. contr. 7, 7 (22), 10.
terribilis furibus et latrunculis imminebat, pacemque serenam per subjectam regionem servari ~er cogebat
nempe illorum talis erit valentia ut si montes et omnem molem terre pede vertere vellent, ~er possent
his septem columnis ecclesiam sanctam ~er exaltat
~er, potenter, efficaciter, virtuose
caro debilis et infirma subjicitur, spiritus roboratus et promptus dominatur, id est spiritus facta carnis ~er mortificat
in laudem Dei Salvatoris Sanctique Richardi ‥ ~er erupit
vălentĕr (valens), fortement, puissamment : Col. Rust. 1, 5, 9, etc. ; Ov. M. 11, 481 || [fig.] avec force, de façon expressive : Sen. Rhet. Contr. 7, 7, 10 ; Val. Max. 3, 7, 6.
x. Febr. Obiit bonæ memoriæ Joannes de Murolio cardinalis, qui multum utiliter et Valenter honoravit istum conventum.Vide infra Valiacio.
(valenter)
adv.
- valens, strongly, powerfully, violently.—Only comp: spirare valentius, O.