valentulus
vălentŭlus, a, um, adj. dim. [valens, from valeo],
- strong, stout: ut valentual est! Plaut. Cas. 4, 4, 26 (839).
valentulus, a, um (Demin. v. valens), stark, von Körperkraft, Plaut. Cas. 852.
~us, -a, -um, i. aliquantulum valens
~us, aliquantulum validus
vălentŭlus, (16) a, um (valens), assez bien portant : Pl. Cas. 852.