valetudinarius
vălētūdĭnārĭus, a, um, adj. [valetudo], sickly, infirm, weak, valetudinary (not in Cic.).
- I Adj.: pecus (opp. sanum), Varr. R. R. 2, 1, 15: fenerator, Sen. Ira, 3, 33, 2.—
- II Substt.
- A vălētūdĭnā-rĭus, ii, m., one in infirm health, an invalid, valetudinarian: ebrioso vina mittere aut valetudinario medicamenta, Sen. Ben. 1, 11, 6; Dig. 49, 16, 12, § 2; 27, 1, 41. —
- B vălētūdĭnārĭum, ii, n.
- 1 A sick-room, hospital, infirmary, Cels. praef. 65; Sen. Ep. 27, 1; id. Ira, 1, 16, 3; 2, 16, 4; id. Q. N. 1, praef. 5 fin.; Tac. Or. 21; Col. 11, 1, 18; 12, 3, 8.—
- 2 A military lazar-house or hospital, Veg. Mil. 2, 10; 3, 2; Dig. 50, 6, 6.
valētūdinārius, a, um (valetudo), kränklich, krank (Ggstz. sanus), I) adi.: pecus, Varro r.r. 2, 1, 15: fenerator, Sen. de ira 3, 33, 3. – II) subst.: A) valētūdinārius, iī, m., der Kränkelnde, Kranke, Patient, Cels. u. Sen.: v. Soldaten, Macer dig. 49, 16, 12. § 2. – B) valētūdinārium, iī, n., das Krankenzimmer, Krankenhaus, Hospital, Lazarett, Cels., Sen. u.a.: v. Kriegslazarett, Arrunt. dig. 50, 6, 6. Hyg. de munit. castr. § 4 u. 35. – ➳ In Hdschrn. u. Ausgg. (zB. Sen. ed. Haase) auch valitudinarius.
larvatos et comitiales ac ceteros valitudinarios pristinae sanitati restituit
Norwicensis quoque Johannes, quamquam ~ius ‥ acriter et acute super eodem ipsum casu convenit
video ~ios senes, quorum consumptis carnibus pellibus os adhesit
quibus patebat verisimillimum esse nec ei sobolem nasci potuisse jam valitudinario et seni
rex ‥ Willelmus, jam valitudinarius et in senium deductus
quia mulier est pauper et ~ia
in urbe Senum, quam Brennius dux Senonum ad locandos ibi valitudinarios suos legitur construxisse
potuisset ‥ dixisse, propter varios humores in plenilunio nimis enormiter excrescentes, ~iis hec accidere
inviti testimonium dicere non cogantur senes, ~ii vel milites vel illi, qui cum magistratu rei publice causa absunt
inveni per testes quamplures fidedignos, senes et valitudinarios omnium eximie majores
infra civitatem cccc milia virorum, feminarum, et parvulorum cum valitudinariis fuerant conunerata [l. connumerata ]
valitudinarius, qui frequenter egrotat
~ius, qui frequenter egrotat
dummodo valitudinarius existat et dictum officium in propria persona exerceat
quantos valitudinarios actus et bellicosos contra Anglorum gentes fecit inenarrabile esset
vălētūdĭnārĭus, (15) a, um (valetudo), malade : Varro R. 2, 1, 15 ; Sen. Ira 3, 33, 2 || subst. m. , un malade : Sen. Ben. 1, 11, 6.