vaticinus
vaticinus, prophetical, vaticinal
vātĭcĭnus, a, um, adj. [vates],
- prophetical, vaticinal (poet. and rare; cf. vaticinius): furores, Ov. M. 2, 640.
vāticinus, a, um (vates), prophetisch, weissagend, weissagerisch, furores, Ov. met. 2, 640. Vgl. vaticinius.
a profett , propheta, prophetissa, vates; propheticus, ~us, vatidicus
vātĭcĭnus, a, um (vates, cano), prophétique : Ov. M. 2, 640 ; *Liv. 25, 1, 12 ; v. vaticinius.
vāticinus
adj.
- vates+1 CAN-, prophetical, vaticinal: libri, L.(al. vaticinii): furores, O.