vaticinatio
vaticinatio, a foretelling, soothsaying, prophecy, prediction
vātĭcĭnātĭo, ōnis, f. [vaticinor],
- a foretelling, soothsaying, prophesying; a prediction, vaticination, Cic. N. D. 2, 3, 10; id. Att. 8, 12, 1; Caes. B. G. 1, 50; Val. Max. 1, 8, 10; Suet. Caes. 59; Plin. Ep. 6, 20, 19.
vāticinātio, ōnis, f. (vaticinor), die Prophezeiung, Weissagung, virginis honestae vat., Suet.: veridica Pythicae vaticinationis fides, Val. Max.: earum litterarum vaticinationem falsam esse cupio, Cic. – Plur., sortes et vaticinationes, Caes.: Sibyllinae vaticinationes, Cic.: terrificae vaticinationes, Plin. ep.: eludere vaticinationes, Suet.
profetica quadam ~one [gl.: ] inspiravitforewitegun, witedome
Eduinus, Aelli prefati filius, quem sub ~one alleluiatica laudationis divinae non inmerito meminimus
sinistri spiritus pervolantes totam insulam Germanum venire invitis ~onibus nuntiabant
occiso ‥ mago pro ~one illa, natus est filius, et vocatus est Bruto
ut Cicero ait, omnis divinandi peritia in duas distributa est partes. nam aut furor est, ut in ~onibus, aut ars, ut in aruspicibus ‥ et similibus
vātĭcĭnātĭō, (14) ōnis, f. (vaticinor), action de prédire lʼavenir, prédiction, oracle, prophétie : Cic. Nat. 2, 10 ; Cæs. G. 1, 50.
vāticinātiō ōnis, f
- vaticinor, a foretelling, soothsaying, prophecy, prediction: vaticinationibus declarare, utrum, etc., Cs.: Sybillinae.