Vaticanus
Vaticanus, Vatican, of the Vatican Hill
Vātī̆cānus (i short, Hor. C. 1, 20, 7, but lengthened in Juv. and Mart.), a, um, adj. (sc. mons, collis),
- the Vatican Hill in Rome, on the western bank of the Tiber, Hor. C. 1, 20, 7; Juv. 6, 344; Fest. p. 379 Müll.; cf. Becker, Antiq. 1, p. 659 sq.; also plur., for the hill and the space around it: montes Vaticani, Cic. Att. 13, 33, 4: campus, id. ib.: ager, id. Agr. 2, 35, 96: vallis, between the Vatican and the Janiculum, Tac. A. 4, 14: Circus, Plin. 16, 40, 76, § 201: Vaticana (sc. vina), Vatican wine (a very inferior sort), Mart. 6, 92, 3; 10, 45, 5; cf. cadus, id. 1, 19, 2; 12, 48, 14.—Subst.: in Vaticano, Plin. 8, 14, 14, § 37; 16, 44, 87, § 237; 18, 3, 4, § 20: Vaticanus, the divinity presiding over the Vatican, Varr. ap. Gell. 16, 17, 2; Aug. Civ. Dei, 4, 8, 12.
Vāticānus, a, um, vatikanisch, mons, collis, der vatikanische Hügel, auf der Westseite der Tiber, Vat. mons, Hor. carm. 1, 20, 7. Iuven. 6, 343; Plur. montes Vaticani, der Berg mit seiner Umgebung, Cic. ad Att. 13, 33, 4: Vat. collis, Paul. ex Fest. 379, 6: bl. Vaticanus, Tac. hist. 2, 93. Acro Hor. epod. 9, 25. – ager Vat., das Gebiet in der Umgegend des Vatikans, berüchtigt durch schlechten Boden, der daher auch schlechten Wein erzeugte, Cic. de lege agr. 2, 96. Gell. 16, 17, 1, u. campus Vat., Cic. ad Att. 13, 33, 4; vgl. absol., in Vaticano, Plin. 8, 37 u.a.: dah. vom schlechten vatikan. Wein, Vaticani vappa cadi, Mart. 12, 48, 14; u. Vaticana bibere, Mart. 6, 92, 3 u. 10, 45, 5. – Vat. vallis, zwischen dem Vatikanus u. Janikulum, Tac. ann. 14, 14. – circus, der in dieser Gegend befindliche Zirkus des Nero, Plin. 16, 201. – Vāticānus, ī, m., die den Vatikanus schützende Gottheit, Varro b. Gell. 16, 17, 2. Augustin. de civ. dei 4, 8; 4, 11 u. 21. – ➳ Gew. Vāticānus (mit kurzem i) gemessen, wie Hor. carm. 1, 20, 7; später von Mart. u. Iuven, mit langem i (s. die oben angef. Stellen); vgl. Lachm. zu Lucr. p. 37.
Cornelius Romae episcopus ‥ corpora apostolorum de catacumbas levavit noctu et posuit ‥ Petri ‥ juxta locum ubi crucifixus est, inter corpora sanctorum episcoporum in templum Apollonis in monte aureo in ~o palatii Neroniani
Petrus ‥ crucifixus est, viaque Aurelia juxta palacium Neronis in ~o sepultus est
imperator Constantinus ‥ fecit ecclesiam beato Petro apostolorum principi, ante templum Apollinis in ~o et Neronis palatio
~us, locus ubi vates sedebant
vaticinor ‥ unde ‥ vaticinium, et hic ~us, i. paganorum deus
~us, paganorum deus
vates componitur ~us, et vatidicus
1 Vātĭcānus (-tī-), ī, m. , dieu qui présidait aux débuts du langage [des enfants] : Varr. d. Gell. 16, 17, 2 || ou dieu du Vatican : Gell. 16, 17, 1 ; Aug. Civ. 4, 8.
2 Vātĭcānus (13) seul ou joint à mons, collis, m. , le Vatican [une des sept collines de Rome] : Hor. O. 1, 20, 7 ; P. Fest. 379 || pl. Vaticani montes Cic. Att. 13, 33, 4, le Vatican [et ses environs] || -nus, a, um, du Vatican : Cic. Agr. 2, 96 || subst. n. , in Vaticano Plin. 8, 37, dans le territoire du Vatican.
Vāticānus (Vātī-, Iu.), adj.,
- Vatican, of the Vatican Hill: montes: campus, C.: mons, H., Iu.