Vatinius
- I P. Vatinius, a Roman vehemently denounced by Cicero, Cic. Vatin. 1, 1 sqq.
- —Hence, Vă-tīnĭānus, a, um, adj., of or belonging to Vatinius, whose name became a proverb of disrepute: Vatiniana crimina, Cat. 53, 2: Vatinianum odium, id. 14, 3; cf. Sen. Const. 17, 3.—
- II A shoemaker and maker of fournozzled drinking-cups, Mart. 14, 96, 1.—
- B Transf., plur., drinking-cups made by Vatinius, Mart. 10, 3, 4.
-
…aetate postulandum fuit, delere voluisti ; L. Domitium, cuius dignitas et splendor praestringebat, credo, oculos Vatini, quem tu propter commune odium in bonos oderas, in posterum autem, propter omnium spem quae de illo…
Cicero, in Vatinium
-
…sit, quid iam censes fore proinde isti licet faciant quos volent consules, tribunos pl ., denique etiam Vatini strumam sacerdoti διβάφῳ vestiant, videbis brevi tempore magnos non modo eos qui nihil titubarunt sed etiam illum ipsum qui…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…qui recens ab illorum aetate fuit, sepultos esse dicit Lacedaemone, eos tu cum cantheriis albis nullis calonibus obviam Vatinio venisse existimas et victoriam populi Romani Vatinio potius homini rustico quam M. Catoni qui tum erat princeps nuntiavisse ergo…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, crebraque inter se colloquia milites habebant, neque ullum interim telum per pactiones loquentium traiciebatur. mittit P. Vatinium legatum ad ripam ipsam fluminis, qui ea quae maxime ad pacem pertinere viderentur ageret, et crebro magna voce…
Julius Caesar, Civil War
-
…. ego sedente Cn. Pompeio, cum, ut laudaret P. Sestium, introisset in urbem dixissetque testis Vatinius me fortuna et felicitate C. Caesaris commotum illi amicum esse coepisse, dixi me M. Bibuli fortunam ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…nisi ut ferocitatem istam tuam comprimerem et audaciam frangerem et loquacitatem paucis meis interrogationibus inretitam retardarem. etenim debuisti, Vatini, etiam si falso venisses in suspicionem P. Sestio, tamen mihi ignoscere, si in tanto hominis de…
Cicero, in Vatinium
-
…sepultos esse dicit Lacedaemone, eos tu cum cantheriis albis nullis calonibus obviam Vatinio venisse existimas et victoriam populi Romani Vatinio potius homini rustico quam M. Catoni qui tum erat princeps nuntiavisse ergo et illud in silice quod hodie apparet…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, et Macer ab Sesti subselliis surrexit ac se illi non defuturum adfirmavit. quid quaeris homo petulans et audax Vatinius valde perturbatus debilitatusque discessit. Quintus filius tuus, puer optimus, eruditur egregie. hoc nunc magis animum adverto…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…tum ferendum esset et maximis rebus quas postea gessit oblitterandum, id tu tibi, furcifer, sumes, et Vatini latronis ac sacrilegi vox audietur hoc postulantis, ut idem sibi concedatur quod Caesari sic enim ex te quaero .…
Cicero, in Vatinium
(1) Publius. A political adventurer in the last days of the Republic, who is described by Cicero as one of the greatest villains that ever lived. Vatinius was quaestor B.C. 63, and tribune of the plebs in 59, when he sold his services to Caesar, who was then consul along with Bibulus. In 56 he appeared as a witness against Milo and Sestius, two of Cicero's friends, in consequence of which the orator made a vehement attack upon the character of Vatinius, in the speech which has come down to us. Vatinius was praetor in 55, and in the following year (54) he was accused by C. Licinius Calvus of having gained the praetorship by bribery. He was defended on this occasion by Cicero, in order to please Caesar, whom Cicero had offended by his former attack upon Vatinius. During the Civil War Vatinius attached himself to the fortunes of Caesar.
(2) Of Beneventum, one of the vilest and most hateful creatures of Nero's court, equally deformed in body and in mind, and who, after being a shoemaker's apprentice and a buffoon, ended by becoming a delator, or public informer (Tac. Ann. xv. 34). A variety of drinking-cup bore his name (Juv. v. 46).