vaticinius
vaticinius, prophetic, vaticinal
vātĭcĭnĭus, a, um [vaticinor],
- prophetic, vaticinal: libri, Liv. 25, 1, 12; 39, 16, 8 Weissenb. (al. vaticinos).
vāticinius, a, um (vates), weissagend, Weissage-, vaticinii libri, Liv. 25, 1, 12; 39, 16, 8 H. (wo H. Müller u. Madv. vaticini). – subst. vāticinium, iī, n., die Prophezeiung, Weissagung, Sing. Not. Tir. 73, 41a: Plur., Plin. 7, 178. Gell. 16, 17, 1.
vātĭcĭnĭus, a, um (vates), prophétique [al. vaticinus] : *Liv. 25, 1, 12 ; 39, 16, 8.
vāticinius
- vates+1 CAN-, prophetic, vaticinal: libri, L.