venenarius
vĕnēnārĭus, a, um, adj. [venenum], of or belonging to poison.
- I Adj.: calix, a poisoned cup, Tert. Res. Carn. 16.—
- II Subst.: vĕnēnārĭus, ii, m., a poisonmixer, poisoner, Suet. Ner. 33; Petr. 39; Tert. Pud. 5 med.; Ap. Met. p. 291, 8 (not found).
venēnārius, a, um (venenum), zum Gifte gehörig, Gift-, calix, Giftbecher, Tert. de res. carn. 16: aconita, herba venenaria, Gloss. IV, 205, 7. – subst., venēnārius, iī, m., der Giftbereiter, Giftmischer, Suet. u.a.
unde Jeronimus super Jeremiam, ‘homicidas et sacrilegos et ~ios punire, non est effusio sanguinis sed ministerium legis’ [] Jer. Jer. IV xxii 3
vĕnēnārĭus, (16) a, um (venenum), empoisonné : Tert. Res. 16 || subst. m. , empoisonneur : Suet. Nero 33.
Quædam etiam itaIta Appendix Codicis Theodos. Constit. 8. Venenarios cum Magis confundit :Venenariæ sunt, ut quosdam peremisse multo populi rumore deferantur.
Non aliquos in astra peccantes, nonUtuntur Suetonius, Optatus, Tertullianus, Hieronymus, Collatio Legis Mosaïcæ cap. 15. Jul. Firmicus lib. 6. cap. 19. Vetus Interpres Juvenal. Sat. 3. v. 44. Fragmentum Petronii pag. 17. etc.Venenarios , aut magos, etc.