venenose
venēnōsē, Adv. (venenosus), sehr giftig, Cassiod. hist. eccl. 6, 25.
fortuna ‥ fetentis filios valle in lacrimarum carnis rictibus debachando ~e mordaciter dilacerat
effontire, ~e loqui, vel foras emittere
in eo vivam et moriar ‥ quidquid ~e confingant nequissimi detractores
melius fuit ranis eligere truncum in regem ‥ quam serpentem qui ~e sibilaret et post sibillum subjectas devoraret
surrexit ‥ quidam borealis, dictus magister Johannes Wyclef ‥ conclusiones ‥ tenens ‥ contra monachos et alios religiosos possessionatos ~e sonantes
vĕnēnōsē, adv., dʼune manière venimeuse : Cassiod. Hist. eccl. 6, 25.