verificare

verificare [CL verus+-ficare], to establish as true, verify, prove. b (leg.) to aver, prove by jury or record. predicatum necessarium potest ~ari de subjecto aliquo ente et de aliquo non ente Bacon CSTheol. 58; s1321 hec ‥ prava consilia ‥ per examinacionem prelatorum ‥ ~ata sunt et notorie demonstrata G. Ed. II Bridl. 69; quando illud quod additur distrahit a principali ‥ ita quod de eo non ~atur, tunc est semper fallacia Ockham Elench. 55; primus nidus est in parte logicus, quo noscimus universalia ex parte rei; de quibus Scriptura ~at frequenter sensum suum Ziz. 14; ~abitur illud quod Apocalypsis nono capitulo legitur Elmh. Cant. 214.  b hoc parata est ~are Bracton f. 306b; 1285 quod tale sit jus suum offert ~are secundum consuetudinem manerii CBaron 121; dixerunt quod nullam defaltam potuit facere eo quod ‥ abbas mortuus fuit, quod parati fuerunt ~are State Tri. Ed. I 2; 1290 hoc paratus est ~are per recordum rotulorum seu xij juratos ejusdem curie SelPlMan 35; si offerat ~are quod vicecomes de majoribus exitibus respondisse potuisset Fleta 152; 1389 hoc offert ~are per patriam SelCCoron 123; 1440 premissa parati erimus ~are, coram competentibus judicibus Pri. Cold. 112.