verutum
verutum, a dart, javelin
vĕrūtum (verrūtum), i, n. [veru],
- a dart, javelin: veruta pila dicuntur quod veluti verua habeant praefixa, Paul. ex Fest. p. 375 Müll.: cursus quingentos saepe veruti, Enn. ap. Fest. ib. (Ann. v. 356 Vahl.); Caes. B. G. 5, 44; Sall. H. 3, 22 Dietsch; Liv. 1, 43, 6; Lucr. 4, 409; Sil. 3, 363.
verūtum (in sehr guten Hdschrn. auch verrutum), ī, n. (veru), der meterlange, vorn mit einer handlangen Eisenspitze versehene Spieß als Waffe, der Wurfspieß, Caes. b.G. 5, 44, 7. Sall. hist. fr. 3, 22 (23). Liv. 1, 43, 6; 10, 29, 7; 21, 55, 10. Lucr. 4, 407. Sil. 3, 363.
hoc ~um, i.broche
lego ‥ filio meo ‥ unum ~um optimum
item viij ~a quadrata, it. iiij parva ~a pro anguillis
unum ~um tripodem vocatum lebronde yron
item vertenti †veruca [l. veruta ] et aliis servientibus ‥ pro uno juvene vertente ~um
iiij ~es, ex quibus unum est longum ac latum, alia duo rotunda, et quartum est rotundum et parvum pro avibus assandis
hoc assum et hoc ~um,haste
vĕrūtum, (13) ī, n. (veru), sorte de dard : Cæs. G. 5, 44, 7 ; Liv. 1, 43, 6 ; 21, 55, 10.
➳ verrutum d. qqs mss.
Item duo Veruta ferrea cum pedibus.
verūtum or verrūtum ī, n
- veru, a dart, javelin: verutum in balteo defigitur, Cs., L.