viare

viare [CL via+-are; cf. CL vians], to journey, travel, make one's way; b (fig., esp. w. ref. to earthly life). c (pr. ppl. as sb.) traveller, wayfarer (also fig. or in fig. context). obtinuit quatinus ei cum benedictione ‥ viandi licentiam darent Hist. Abb. Jarrow 24; subsecutus a quibusdam viantibus militibus Herm. Arch. 6; flecte genu, submitte caput, benedictus abito. / sepe viaturis profuit ista manus J. Sal. Enth. Phil. 1838; inter viandum mutuo se invicem objurgantes H. Bos. Thom. V 3; audivit Iason quod per mare ‥ et per toxicate serpentis vigilias sibi viandum esset Map NC IV 4 f. 47; 1232 ballivi sui faciunt districciones in Bedministr' viando versus civitatem Bastolk' Hund. II 132; 1322 R. filius W ‥. et J. filius R. ‥ viando ‥ invenerunt J. qui eos elegit, ita quod lis mota est inter eos SelCCoron 75.  b ut vianti animo et discurrenti oculo facilius occurrant Dial. Scac. II 11; talis noticia est ecclesie vianti sufficiens Wycl. Ver. II 112; capit ‥ papa ‥ regulam ad regendum totam ecclesiam militantem, cum nunc supponunt quod vita sua ‥ ‥ sit regula cunctis fidelibus ad viandum Id. Chr. & Antichr. 676.  c ut ‥ ob refrigerium viantium ‥ aereos caucos suspendi juberet Bede HE II 16 p. 118; semen ‥ a viantibus ‥ conculcatum Id. Luke 430A; ut ‥ armillas aureas juberet suspendi que viantum aviditatem riderent W. Malm. GR II 122; predo ‥ viantem / predat Gower VC VI 207; inanis est periculum in fide prima quo viantes de via cito variantur Wycl. Apost. 222; deest fides vianti secundum defectus trium virtutum theologicarum Id. Civ. Dom. II 62; 1384 suppono quod Romanus pontifex ‥ sit ad illam legem evangelii inter viantes maxime obligatus (Wycl.) Ziz. 341; 1423 taliter miserentur tam sancti in celis quam fideliter hic viantes Reg. Cant. III 163 (cf. ib. III 164: tam beatorum quam viancium).