About Report a problem

Menu

viatio

viatio [viare+-tio], journey (in quot., fig.); b (spec., of earthly life). ex memoria passionis et ~onis Christi a corpore suo mistico Wycl. Apost. 251; Deus non potest continuare eternaliter ~onem sponse sue Ziz. 246; egra ab origine humane ~onis progressio nequaquam in sue stadio peregrinationis perfectum valet cursum perficere Amund. I 129.  b sacerdotes scribe et pharizei erant tempore ~onis Cristi pessimi Wycl. Blasph. 87; c1415 Christus ‥ religiones privatas ‥ ab ecclesia sua pro sue ~onis tempore eradicavit Conc. III 374; Deus ‥ post transcursum hujus ~onis stadium ‥ perducat animam ad gloriam Reg. Whet. II 396.

Saved

Recent