vicissitudinarius

vicissitudinarius [CL vicissitudo+-arius] 1 occurring by turns, alternating. cum ‥ debilitas continua cum ~ia egritudine spem ei vite diuturnioris adimeret Chr. Rams. 23; utrique ‥ ovili ~ie visitationis impendens solatia Ib. 42; difficile est ‥ elucidare ‥ propter eorum diversas etates ‥ ~ias occupationes, alternatim attemptantes diversis temporibus Oxnead Chr. 2; in hac militia Christiana necesse est, pro natura belli, ~ia sit victoria Colet Sacr. Eccl. 87. 2 occurring successively, successive. deificat ‥ ab ordine in ordinem vicitudinario ministerio Colet Cel. Hier. 175; a qua vicitudinaria receptione fuit vocata Cabala Id. Eccl. Hier. 238. 3 mutual, reciprocal. declaramus nos amare ‥ si proximum amemus ‥ in hac ~ia charitate est ordo Colet Eccl. Hier. 199; mutuis excursionibus ‥ cum damnis vicitudinariis dimicant ‥ exercitus Dei et diaboli Ib. 249.