About

Menu

victoria

victoria, victory

BWL

iam animo victoriam praecipiebant
they figured victory to themselves beforehand

Frieze-Dennison Vergil

victōria, ae, f.: victory, 2.584; personified, Victory, 11.436. (victor)

Could not find victoriamque in Logeion dictionaries.

victoriamque Noun: feminine accusative singular of victoria

See victoriamque in Morpho

victōrĭa, ae, f. [victor].
  • Prop., victory.
    • A In war.
      • 1 Absol.: cernere de victoriā, Enn. ap. Non. p. 511, 9 (Trag. Rel. v. 206 Vahl.): insignia victoriae, non victoriam reportare, Cic. Imp. Pomp. 3, 8; cf.: exercitus plus victoriae quam praedae deportavit, prestige, Curt. 10, 2, 11: reverti cum victoriā, Just. 2, 5, 2: concurritur: horae Momento cita mors venit aut victoria laeta, Hor. S. 1, 1, 8.—Plur.: illum diem omnes labores et victorias confirmaturum, Sall. J. 49, 3.—
      • 2 With gen.: utrl magni victoria sit dati regni, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 108 (Ann. v. 91 Vahl.): extremum malorum omnium esse civilis belli victoriam, Cic. Fam. 9, 6, 3: clementiam in victoriā belli civilis admirabilem exhibuit, Suet. Caes. 75 init.—Plur.: haec bella gravissima victoriaeque eorum bellorum clarissimae, Cic. Mur. 14, 31.—
      • 3 With de and abl.: cum Canulejus victoriā de patribus ... ingens esset, Liv. 4, 6, 5: Africanus ob egregiam victoriam de Hannibale Poenisque appellatus, id. 21, 46, 8; 25, 39, 17: de Vejentibus, id. 5, 15, 1: quantaecumque, de Romanis tamen, victoriae partae fama, id. 27, 31, 3: Philippi de Atheniensibus victoriam praeferebat, Curt. 8, 1, 33; Just. 31, 3, 9.—
      • 4 With ab and abl.: ut ab illo insignia victoriae, non victoriam reportarent, Cic. Imp. Pomp. 3, 8.—
      • 5 With ex and abl.: gens una populi Romani saepe ex opulentissimā Etruscā civitate victoriam tulit, Liv. 2, 50, 2: ex Campanis victoriam pepererunt, id. 7, 34, 13: Domitii ex Arvernis victoria fuit nobilis, Vell. 2, 10, 2.—
    • B In law contests, etc.
      • 1 In gen.: victoria penes patres fuit, Liv. 4, 50: ex collegā victoriam quaerere, id. 2, 44; cf. Ov. F. 2, 811; id. A. A. 2, 539.—
      • 2 With gen.: litium, Plin. 29, 3, 12, § 54.—
  • II Transf.
    • A Personified: Victoria, as a Roman goddess, Victory: Neptunus, Virtus, Victoria, Plaut. Am. prol. 42; cf. Cic. N. D. 2, 23, 61; id. Div. 1, 43, 98; Ov. M. 8, 13; Inscr. Orell. 387; 1803; 1838; cf. Varr. L. L. 5, § 62 Müll.—
    • B A battle-cry, shout of victory: suo more victoriam conclamant, Caes. B. G. 5, 37.—
    • C A statue of Victory; in a lusus verbb.: nam qui Victorias aureas in usum belli conflari volebat, ita declinavit, victoriis utendum esse, Quint. 9, 2, 92.

Saved

Recent