visibilitas
vīsĭbĭlĭtas, ātis, f. [visibilis, I.],
- visibility, Tert. Carn. Chr. 12 fin.; Fulg. ap. Contin. Verg. p. 750 Stav.
vīsibilitās, ātis, f. (visibilis), die Sichtbarkeit, Tert. carn. Christ. 12. Fulg. contin. Verg. p. 150 M.
ut Deus, qui sui natura ‥ est invisibilis, agnosci ‥ posset a visibilibus, opus fecit quod sui ~ate suum demonstraret opificem
Deus est natura invisibilis, secundum quod ‘invisibile’ privat ~atem corporalem
visus ‥ conatur plus et minus secundum distantiam visibilis ‥ et secundum quod visibile habet parum de ~ate
plus habet ipsa [visio mea ] de ratione visionis secundum proportionem ad ~atem candele quam visio aquile habeat respectu ~atis solis
hec est vera secundo modo dicendi per se ‘color est visibilis’, non quia ~as dicat aliquod accidens inherens visibili
vīsĭbĭlĭtās, ātis, f. (visibilis), visibilité, qualité dʼune chose visible : Tert. Carn. 12 ; Priscill. Tract. 103, 7.
Visibilitas per carnem.