visualis
vīsŭālis, e, adj. [visus],
- attained by sight (late Lat.): probatio, Cassiod. Var. 4, 51.—Hence, subst.: vīsŭālĭa, ĭum, n., the power of vision, Theod. Prisc. 4, 2.— Adv.: vīsŭālĭter, visibly (late Lat.), Cassiod. in Psa. 36, 29.
vīsuālis, e (visus), zum Sehen gehörig, radius, Chalcid. Tim. 241 u. 257: probatio, durch Anschauung gewonnen, Cassiod. var. 12, 14, 6. – subst., vīsuālia, ium, n., Sehkräfte, Th. Prisc. 4, 2.
perspectiva est scientia que erigitur super figuras ~es, et hec subalternat sibi scientiam que erigitur super figuras quas continent linee et superficies radiose
ea que in celestibus sunt considerantur per instrumenta ~ia
ostendentes quomodo a pelliculis cerebri et cute cranii descendunt nervi ~es
de specie ‥ visus ‥ coartata in pyramide ~i cujus conus nititur in centrum visus
nota quod mira est virtus radiorum ~ium struthionis, qui visu solo ‥ fovet ova sua ‥ . in hac quidem renotatur [? l. denotatur, revocatur ] hypocrita, cujus omnia opera visui et inani glorie sunt obnoxia
radius ~is ‥ pervenit ad rem visam non secundum rectum incessum sed secundum viam plurium linearum rectarum angulariter conjunctarum
de visu et visibili et radio ~i
omnes radii ~es talis speculationis in eodem puncto concurrunt cum catheto
fumus et pulvis ‥ radiorum ~ium aciem hebetarunt
triplex ‥ est visio corporalis, sc. directa, refracta, et reflexa: directa, quando radius ~is et radius visibilis sine reflexione aut refraccione ad obstaculum medium commiscentur, ut videndo lucem directe objectam; que quidem visio intuicio solet dici
vīsŭālis, e, de la vue, visuel : Cassiod. Var. 4, 51.