vitaliter
vītālĭter, adv., v. vitalis fin.
vītāliter, Adv. (vitalis), lebend, v. animatus, belebt, Lucr. 5, 145.
Helias ‥ sublatus in caelum in quadam secreti climatis regione diuturna membrorum vegetatione ~iter degens
nonnulli ‥ eundem non generali morte defunctum, sed speciali somno soporatum in sarcofago ~iter quiescere contendunt
ut, sicut hic nunquam voluerunt finire culpam, sic et ibi semper mortaliter vivi, et ~iter mortui, nunquam finiant penam
ecclesia ‥ bis acuto testamentorum mucrone hominum ~iter corda transverberans
homo qui vult ~iter mori Dei timore et preceptis omnia membra sua a malis actibus cohibeat ac refrenet
sic nasci oportuit per quem renasceremur, sic pasci decuit a quo ~iter pasceremur
vere favi mellis gutturi meo sunt, suaviterque ac ~iter ex ipsis reficior
vides enim quod vulneror vitaliter specie preclara
vītālĭtĕr (16) (vitalis), adv., avec un principe de vie, de manière à vivre : Lucr. 5, 145.