vivificus
vīvĭfĭcus, a, um, adj. [vivus-facio],
- making alive, quickening, vivifying, vivific (post-class.), App. Trism. init.: vigor, Amm.21, 1, 8.
vīvificus, a, um (vivus), lebendig machend, belebend, Ps. Apul. Ascl. 2. Amm. 21, 1, 8 u. Eccl.
mysterium ~ae crucis
diversis modis leguntur †vivica [l. vivifica ] sanctorum pignora
remansit cum infirma ~us et sanitatis largitor spiritus
~us est cum de sepulcro mortuum vocat et dicit: ‘Lazare, veni foras’
cordis ‥ calore ~o totum animari corpus et sensus edocet
secundus Adam, pro generis humani salute, ~a morte sopitus
in terrestribus vero sit anima plus regens corpus et plus assumpserit ~e virtutis
statim ossa illa arida carnem et pellem induunt, ac spiritum ~um assumunt(
processiones in quibus ipsum †vinificum [l. vivificum ] sacramentum ‥ deferetur
vīvĭfĭcus, a, um (vivus, facio), vivifiant : Ps. Apul. Ascl. 2.