vivificator
vīvĭfĭcātor, ōris, m. [vivifico],
- he who makes alive, a quickener, vivifier (eccl. Lat.), Tert. Res. Carn. 37 med.; id. adv. Marc. 2, 9; Aug. Civ. Dei, 7, 3.
vīvificātor, ōris, m. (vivifico), der Lebendigmacher, Tert. adv. Marc. 2, 9. Augustin. de civ. dei 7, 3 (als Erklärung von Vitumnus) u.a. Eccl.
qui de peccatorum suorum languore turbati salvatoris ac ~oris magisterium jam sequi coeperunt
investigari ‥ nullatenus potest quomodo corporatur Verbum, quomodo summus et ~or Spiritus intra uterum matris animatur
per mortem sui ~oris ecclesia facta est(
a sepulcro mulier viris annuntiavit vitam, et dicta sui ~oris narrat, quae mortiferi serpentis verba narraverat
sic, sic, Domine Deus, plasmator et ~or meus, per diversos gradus michi dona tua gratuito dedisti
in tradenda animarum cura toti timore concutimur ne forte pro ~oribus eas occisoribus exponamus
numquid licet in eventum quemcunque aliquatenus intrudere pro pastore devoratorem, pro dispensatore dissipatorem, pro ~ore mortificatorem, pro sanctificatore profanatorem?
vīvĭfĭcātŏr, ōris, m. (vivifico), celui qui vivifie : Aug. Civ. 7, 3.